Poronienie - informacje dla Ciebie

Szanowni Państwo,

W dniu 13.10.2006 roku w gazecie “Metro” ukazał się artykuł Łukasza Antkiewicza pt.: „Będą pogrzeby nienarodzonych dzieci” (Załącznik 1). Znajdują się w nim informacje, które mogą czytelników wprowadzić w błąd poruszające kwestie obecnego stanu prawnego dotyczące pochówku dzieci zmarłych przed upływem 22 tygodnia ciąży.

Autor opisuje sytuację rodziców, którzy stracili dziecko w wyniku poronienia. Pisze m.in. tak:

Martwe ciało dziecka rodzice musieli zostawić w szpitalu.
Niestety, takie sytuacje w polskich szpitalach zdarzają się bardzo często. Według danych Instytutu Matki i Dziecka rocznie rodzi się u nas ponad dwa tysiące martwych dzieci. Statystyki nie obejmują jednak tych, które urodziły się przed szóstym miesiącem ciąży. Nikt nie spisuje ich aktów zgonu, a szpitale nie wydają ciał rodzicom.
Teraz to szpital decyduje, co się dzieje z martwym płodem - potwierdza Paweł Trzciński, rzecznik resortu zdrowia.
Z nowych przepisów, które przygotowało ministerstwo, wynika, że akty zgonu płodu oraz ich ciała będą wydawane rodzicom, niezależnie od czasu trwania ciąży. Będą mogli liczyć także na zasiłek pogrzebowy od państwa - ok. 5 tys. zł.

W listach, które otrzymywaliśmy od rodziców, których dzieci zmarły przed końcem 22 tygodnia ciąży, a którzy chcieli je pochować i zarejestrować w Urzędzie Stanu Cywilnego, wynika jasno, że żaden obecny akt prawny nie stawia granic dziecku, aby móc je pochować czy zarejestrować. Granica 22 tygodni istniała tylko w rozporządzeniu ministra zdrowia z dnia 17.09.2004 roku dotycząca sporządzania dokumentacji medycznej. Jak wiemy ani karta zgonu ani zgłoszenie urodzenia dziecka - dokumentacją medyczną nie jest i nie stosuje się do nich wyżej wspomniane rozporządzenie. (Rodzice przekazali nam listy z Ministerstwa Zdrowia, można je znaleźć pod adresami: http://www.poronienie.pl/prawo_MZ_zgl2.html, http://www.poronienie.pl/prawo_hist2_zal3.html). Nieprawdą więc jest, że rodzice musieli zostawić ciało dziecka w szpitalu. Żaden akt prawny nie stawia rodziców w sytuacji, w której nie mogą oni pochować zmarłego dziecka. Nieprawdą jest też, że nikt nie rejestruje dzieci zmarłych przed 6 miesiącem ciąży. Są szpitale w Polsce, lekarze, którzy szanują prawa rodziców do informacji i sami proponują wystawienie dokumentów potrzebnych do pogrzebu i rejestracji dziecka. Wielu rodziców będąc w szoku spowodowanym sytuacją, w której się znaleźli oraz poprzez brak norm społecznych dotyczących dzieci poczętych zmarłych na wczesnym etapie ciąży, nie jest w stanie, pytać personel medyczny o przysługujące im prawa.

Zgodnie z ustawą z dnia 29 września 1986 roku - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. nr 36, poz 180 z późń. zm.), jeżeli urodzenie dziecka nastąpiło w zakładzie opieki zdrowotnej, zakład obowiązany jest do zgłoszenia urodzenia. Czytając artykuł można mieć wrażenie, że obowiązek ten dotyczy tylko dzieci urodzonych po szóstym miesiącu ciąży.

Prawo do decyzji, co się stanie z ciałem zmarłego dziecka w pierwszej kolejności mają rodzice. Z godnie z § 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2001 r. w sprawie postępowania ze zwłokami i szczątkami ludzkimi (Dz. U. Nr 153, poz. 1783) - zwłoki dzieci martwo urodzonych są chowane przez osoby uprawnione, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U. z 2000 r. nr 23, poz. 295 z późn. zm.). Na wniosek osób uprawnionych zwłoki te mogą być spopielone przez zakłady opieki zdrowotnej dysponujące odpowiednimi urządzeniami do tego celu. Przyjęcie zwłok do pochowania na cmentarz następuje po przedstawieniu karty zgonu. Osobami uprawnionymi do pochowania zwłok są: 1) pozostały małżonek(ka) osoby zmarłej, 2) krewni zstępni, 3) krewni wstępni, 4) krewni boczni do 4 stopnia pokrewieństwa, 5) powinowaci w linii prostej do 1 stopnia, 6) organy państwowe, instytucje i organizacje społeczne – w przypadku zwłok osób zasłużonych wobec Państwa i społeczeństwa, 7) inne osoby, które się do tego dobrowolnie zobowiązały. Z wypowiedzi rzecznika resortu Ministra Zdrowia można wyciągnąć wniosek, że prawo to przysługuje szpitalowi. Choć przepisy prawa polskiego mówią jednoznacznie, kto ma pierwszeństwo, praktyka szpitalna jest zgodna z tym, co powiedział Pan Paweł Trzciński, ale nie jest to odzwierciedlenie obecnie obowiązującego stanu prawnego. Wypowiedź ta również może wprowadzić czytelników w błąd. Rodzice wielokrotnie zgłaszali nam, że szpitale „po cichu” przyznają, że nie posiadają odpowiednich urządzeń służących do spopielania zwłok. I nagminne jest, że nikt nie pyta rodziców, co ma się stać z ciałem ich dziecka.

Najbardziej zaskakująca jest ostatnia cytowana wypowiedź. Zgodnie z planami Ministerstwa Zdrowia, które można znaleźć w BIP MZ, został przygotowany “Projekt rozporządzenia Ministra Zdrowia zmieniające rozporządzenie w sprawie pisemnego zgłoszenia urodzenia dziecka”.
Z uzasadnienia wprowadzanych planowanych zmian wynika jasno, że rodzice dzieci urodzonych/poronionych przed końcem 22 tygodnia ciąży zostaną pozbawieni prawa do zasiłku pogrzebowego.

Poronienie czy poród dotyczy jednej z największych tragedii, jaka może nas w życiu spotkać – śmierci dziecka. Jest to problem społecznie ważny i istotny. Tym samym informacja o stanie prawnym powinna być klarowna i czytelna dla wszystkich. Dlatego prosimy o sprostowanie w tej sprawie na stronach serwisu Ministerstwa Zdrowia www.mz.gov.pl., tak jak przyjęto postępować w sprawie innych artykułów w dziale sprostowania i wyjaśnienia.

Pragniemy również zwrócić uwagę, że nie jest to pierwszy artykuł poruszający problematykę prawną, który podaje nieprawdziwe dane.

Prosimy o odpowiedź dotycząca kroków podjętych w związku z niniejszym pismem.

Z poważaniem,

Do góry ↑ Wersja do druku